چنین که تنهایی دریا..تنهایی من است

دی..مپندار که هیچ پروازی در خواب پرگار نیست!

مضراب شب شکسته از نال نال نی..نوای من است!

یعنی کسی سراغ تو را از مویه های من نخواهد گرفت؟

بی تو گریستن

در پی باد دویدن است...

می دانم..

تا به مجاب خویش..خوی دریا را بیاموزم

این وعده مرا تمام..که دیگران را دیدن-

انگاری..تو را دیدن است!

 س.ع صالحی